DUX 2222
Twórczość wokalno-instrumentalna, w tym liczne pieśni, stanowi ważną część dorobku kompozytorskiego Zbigniewa Bargielskiego. Artysta, który sam jest autorem kilkudziesięciu utworów poetyckich, tym razem sięga po teksty innych autorów XX i XXI wieku. Unikające bezpośredniego opisu czy ilustracji tworzą nastrój kreowany przez osobistą wypowiedź podmiotu lirycznego. Podobnie jak podążająca ze semantyką tekstu muzyka, wynikająca ze słów, które stanowią punkt wyjścia, stają się elementem sprawczym. Niemal ascetyczna warstwa dźwiękowa, na którą składają się liczne momenty ciszy i urywane, uwolnione z tonalności motywy, tworzy aurę kontemplacyjną, sprzyjającą filozoficznym rozmyślaniom, nie tylko na wokół miłosnej tematyki, która jest motywem przewodnim albumu. Oboje wokaliści, dysponujący szeroką, operową rozpiętością dynamiczną i barwową głosu, w pieśniach ukazują zmysł dramatyczny, stopniując napięcie i wciągając słuchacza w swoją opowieść.
