SINFONIETTA NOVA BY SINFONIETTA CRACOVIA • POLISH MODERN MUSIC

DUX 2196
Album zawiera cztery utwory kompozytorów polskich, dedykowane krakowskiemu zespołowi. Choć wszystkie powstały w ciągu ostatnich pięciu lat, są bardzo zróżnicowane pod względem stylu i formy. Na skrajnych biegunach mieszczą się: Sinfonietta Concertante Góreckiego – mocno osadzona w tonalności, której wyróżniającym się elementem są krótkie, zapętlone motywy rytmiczne – oraz Pure Voices Słyż, kompozycja o medytacyjnym charakterze i niemal statycznym przebiegu, w którym osobliwą aurę dźwiękową kreują mikrotony i warstwa elektroniczna. Przedstawiony w wersji orkiestrowej kwintet smyczkowy Wnuk-Nazarowej to utwór skupiony, balansujący między napięciem i wyciszeniem, w których wspomnienie Krzysztofa Pendereckiego staje się nie tyle cytatem, ile impresją i emocjonalnym śladem. Całości dopełnia brawurowy, wirtuozowski koncert na dwoje skrzypiec Majkusiaka, pełen szaleńczej rytmicznej ekspresji i dramatycznych, dysonujących harmonii.
Sinfonietta Cracovia płytą tą potwierdza posiadanie własnego, rozpoznawalnego brzmienia, wykreowanego przez ponad 30 lat istnienia zespołu, ale też otwartość na nowe światy dźwiękowe.

DUX 2196Total time: [78:00]

Mikołaj Piotr Górecki

Sinfonietta concertante na kwintet dęty i orkiestrę smyczkową op. 67 (2024) Sinfonietta concertante for Wind Quintet and String Orchestra, Op. 67 (2024)619610

1. Sinfonietta concertante na kwintet dęty i orkiestrę smyczkową op. 67 | for Wind Quintet and String Orchestra, Op. 67 (2024)

[13:57]

Mikołaj Majkusiak

Duel. Koncert na dwoje skrzypiec, orkiestrę smyczkową i perkusję (2025) Duel. Concerto for Two Violins, String Orchestra and Percussion (2025)619611

2. Allegro ben ritmico

[6:21]

3. Lento, inquieto

[9:23]

4. Presto con fuoco, danzabile

[6:04]

Joanna Wnuk-Nazarowa

Quintetto per archi n. 2. Krzysztof Penderecki in memoriam, wersja na orkiestrę smyczkową (2023) Quintetto per archi n. 2. Krzysztof Penderecki in memoriam, version for String Orchestra (2023)619612

5. Adagio

[6:56]

6. Moderato

[3:10]

7. Scherzo intermittente – Trio

[4:04]

8. Presto

[5:05]

Aleksandra Słyż

Pure Voices na orkiestrę smyczkową i elektronikę (2023) Pure Voices for String Orchestra and Fixed Electronics (2023)619613

9. Pure Voices na orkiestrę smyczkową i elektronikę | for String Orchestra and Fixed Electronics (2023)

[22:35]

Wykonawcy:
Maciej Lulek /skrzypce/ [2-4]
Piotr Tarcholik /skrzypce/ [2-4]
Krakowski Kwintet Dęty [1] /Katarzyna Kurowska-Mleczko - flet, Piotr Pyc - obój (gościnnie), Roman Widaszek - klarnet, Paweł Solecki - fagot, Tadeusz Tomaszewski - waltornia/
Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia [1-9]
Michał Krężlewski /dyrygent/ [1-9]

Rekomendacje

Moniuszko i Przyjaciele Romantycy

DUX 2189
Album jest prezentacją znanych i mniej popularnych pieśni Stanisława Moniuszki w nowej brzmieniowo odsłonie. Choć w czasach, kiedy powstawał słynny śpiewnik domowy, wykonywano je z towarzyszeniem harfy, gitary lub teorbanu w miejscach, gdzie dostęp do fortepianu był utrudniony – w świadomości współczesnych słuchaczy utrwaliły się głównie w postaci miniatur przeznaczonych na głos i fortepian. Ensemble del Passato, wykorzystując akompaniament instrumentów szarpanych – lutni i gitar – sięga więc do szerokich tradycji romantycznego wykonawstwa. W pieśniach o intymnym, refleksyjnym charakterze lub ludowych stylizacjach, muzyka nabiera pierwotnej lekkości i zwiewności, współgrającej z idyllicznymi obrazami opisywanymi w warstwie tekstowej.
Niezwykłą oprawę muzyki stanowią wiersze twórców zaprzyjaźnionych z Moniuszką w mistrzowskiej interpretacji Krzysztofa Gosztyły. Dwa głosy – delikatny, jasny, kobiecy i silny, głęboki, męski – tworzą wspólnie opowieść, w której humor przeplata się z sentymentalnym westchnieniem.

Cembali Cori spezzati • Polychoral, Concertato and Trio Music from Gdańsk for Two Harpsichords

DUX 2229
Tytuł Cembali spezzati nie odnosi się do składanego klawesynu (cembalo spezzato), ani do instrumentu klawiszowego z subsemitonia (tasti spezzati), lecz do techniki dzielonych chórów – cori spezzati – z których każdy, będąc wewnętrznie kompletnym „instrumentem”, współgra z drugim lub przeciwstawia się mu. Początkowym założeniem było skupienie się wyłącznie na tworzonej w Gdańsku muzyce dialogujących chórów i przeniesienie jej na medium dwóch klawesynów. Podobnie czynili Andrea Gabrieli i Claudio Merulo, którzy włoskie cori spezzati wykonywali na organach. Ich legendarne występy w bazylice św. Marka w Wenecji stały się inspiracją dla innych wykonawców, korzystających z dostępnego repertuaru lub improwizujących, a z czasem komponujących własną muzykę na dwa instrumenty klawiszowe. Takim twórcą był m.in. Aurelio Bonelli, który komponował toccate i dialoghi na dwoje organów lub dwa klawesyny. Cechą utworów Bonellego na dwa instrumenty klawiszowe jest faktura ośmiogłosowa, a więc dwa pełne czterogłosy (cantus – altus – tenor – bassus), po jednym dla każdego z wykonawców. Podobnie postąpiliśmy z muzyką ośmiogłosową gdańskich kompozytorów z przełomu XVI i XVII wieku. W miarę postępów naszej pracy pomysł ewoluował. Do wcześniejszej muzyki dołączyły późniejsze dzieła z XVII i XVIII wieku. Wymagało to wypracowania odpowiednich technik adaptacji opierających się na praktykach historycznych. Tak powstał prezentowany program.

Legacy • Lutosławski, Świder, Lasoń

DUX 2220
• Temat z wariacjami na wiolonczelę i fortepian (1951) • • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1959) • • Wariacja Sacherowska na wiolonczelę solo (1975) • • Grave. Metamorfozy na wiolonczelę i fortepian (1981) • • Deciso e affettuoso na wiolonczelę solo (2007) • • Canto – „dharma” na wiolonczelę i kwartet smyczkowy (2003)

Ignacy Friedman • Pejzaż słowiański

DUX 2215
Album przybliża wciąż mało znane kompozycje na fortepian solo wybitnego pianisty pierwszej połowy XX wieku. 6 wybranych cykli pochodzi z różnych okresów twórczości, ukazując nie tylko znakomity warsztat, ale też umiejętność kreowania nastroju. Wiele utworów utrzymane jest w tonie zadumy i tęsknoty, są też odmienne, skrzące humorem, w których Friedman sięgał po elementy folkloru polskiego. Wyraźnie słyszalne są inspiracje muzyką Chopina, Schumanna i Brahmsa, występują też podobieństwa do wczesnego stylu Szymanowskiego, wyraźnie słyszalne są motywy ludowe okraszone wyrafinowaną, późnoromantyczną harmoniką.
Poetyckość i nastrojowość wyróżniają twórczość Friedmana bardziej niż dążenie do nowatorstwa czy pogoń za technicznym popisem. Jako wirtuoz tworzył z myślą o swoim instrumencie, wykorzystując bogatą fakturę, rozbudowaną ornamentację, efektowne pasaże i figuracje – jednak służą one wywołaniu określonego wrażenia.
Anna Parkita, ceniona na estradach wielu krajów solistka i kameralistka, w znakomity sposób balansuje między wirtuozerią, a głęboko emocjonalnym charakterem kompozycji, przywołujących nastrój słowiańskich pejzaży.

Kompozytorzy	Górecki, Mikołaj Piotr ∎ , Majkusiak, Mikołaj ∎ , Słyż, Aleksandra ∎ , Wnuk-Nazarowa, Joanna ∎
Wykonawcy	Krakowski Kwintet Dęty ∎ , Krężlewski, Michał ∎ , Lulek, Maciej ∎ , Sinfonietta Cracovia ∎ , Tarcholik, Piotr ∎