DUX 1923
Na album składają się utwory kameralne Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego – twórcy wszechstronnego, którego znaczna część spuścizny zaginęła lub czeka jeszcze w postaci rękopisów na odkrycie przez wykonawców. Jednym z nich jest Jacek Podgórski, wiolonczelista, dzięki któremu na tej płycie ma swoją premierę fonograficzną Nokturn op 46. – odsłaniający przed słuchaczem romantyczną wrażliwość kompozytora, ostatni z jego zachowanych utworów na wiolonczelę. Oprócz niego na płycie znajduje się kolejna miniatura wiolonczelowa Les Larmes, a także trio fortepianowe, w którym partia wiolonczeli zawiera elementy wirtuozowskie i liryczne tematy wiodące, co było wciąż rzadkością w pierwszej połowie XIX wieku.
Utwory zostały napisane z myślą o doskonałych postaciach warszawskiego życia muzycznego, co znajduje odzwierciedlenie w pełnych polotu partiach poszczególnych instrumentów. Wykonawcy doskonale odnajdują się w stylistyce na styku salonowej elegancji i subtelnie przemycanych inspiracji ludowych (dumka, krakowiak), przenosząc słuchaczy w świat, w którym kultura muzyczna mimo rozbiorów i powstań trwała na straży piękna i duchowego ukojenia.
