Ignacy Friedman • Pejzaż słowiański

DUX 2215
Album przybliża wciąż mało znane kompozycje na fortepian solo wybitnego pianisty pierwszej połowy XX wieku. 6 wybranych cykli pochodzi z różnych okresów twórczości, ukazując nie tylko znakomity warsztat, ale też umiejętność kreowania nastroju. Wiele utworów utrzymane jest w tonie zadumy i tęsknoty, są też odmienne, skrzące humorem, w których Friedman sięgał po elementy folkloru polskiego. Wyraźnie słyszalne są inspiracje muzyką Chopina, Schumanna i Brahmsa, występują też podobieństwa do wczesnego stylu Szymanowskiego, wyraźnie słyszalne są motywy ludowe okraszone wyrafinowaną, późnoromantyczną harmoniką.
Poetyckość i nastrojowość wyróżniają twórczość Friedmana bardziej niż dążenie do nowatorstwa czy pogoń za technicznym popisem. Jako wirtuoz tworzył z myślą o swoim instrumencie, wykorzystując bogatą fakturę, rozbudowaną ornamentację, efektowne pasaże i figuracje – jednak służą one wywołaniu określonego wrażenia.
Anna Parkita, ceniona na estradach wielu krajów solistka i kameralistka, w znakomity sposób balansuje między wirtuozerią, a głęboko emocjonalnym charakterem kompozycji, przywołujących nastrój słowiańskich pejzaży.

DUX 2215Total time: [60:57]

Ignacy Friedman

Trzy utwory op. 26 Three Pieces, Op. 26619614

1. Paysage slave (Pejzaż słowiański | Slavic Landscape)

[4:08]

2. Appassionato

[2:26]

3. Esquisse (Szkic | Sketch)

[1:24]

Ignacy Friedman

Dwa mazurki op. 49 Two Mazurkas, Op. 49619615

4. Mazurek es-moll | Mazurka in E-flat minor. Tempo giusto

[2:41]

5. Mazurek c-moll | Mazurka in C minor. Tempo giusto

[1:42]

Ignacy Friedman

Liryki polskie op. 53 I Zeszyt Polish Lyrics, Op. 53 Volume 1619616

6. Herbst (Jesień | Autumn). Quasi allegretto

[1:26]

7. Schlummerlied (Kołysanka | Lullaby). Andante

[3:50]

8. Bauerntanz (Taniec chłopski | Peasant Dance). Allegro

[1:47]

9. Wind (Wiatr | The Wind). Vivo

[1:38]

Ignacy Friedman

Zabawki op. 38a I Zeszyt Toys, Op. 38a Volume 1619617

10. Modlitwa poranna (Morning Prayer). Andantino religioso

[1:31]

11. Marsz karzełków (March of the Dwarfs). Moderato

[0:56]

12. Piosenka ludowa (Folk Song). Allegro

[0:36]

13. A. B. C. Marciale

[0:39]

14. Taniec babusi (Granny’s Dance). In tempo d’un Menuetto

[2:07]

15. Cygan z niedźwiedziem (Gypsy and the Bear). Presto, marcato

[1:09]

16. Na huśtawce (On the Swing). Moderato e tranquillo

[1:19]

17. Krakowiak (Krakowiak). Allegro con fuoco

[0:46]

18. Kobziarz (The Bagpiper). Tranquillo

[0:37]

Ignacy Friedman

Zabawki op. 38a II Zeszyt Toys, Op. 38a Volume 2619618

19. W ciemnym pokoju (In the Dark Room). Andante misterioso

[1:13]

20. Ciuciubabka (Blind Man’s Buff). Vivace

[0:49]

21. Tempo giusto, grazioso

[0:54]

22. Za motylem (Chasing the Butterfly). Vivo e leggiero

[0:58]

23. Kolęda (Christmas Carol). Andantino, semplice, con molto sentimento

[1:39]

24. Taniec węgierski (Hungarian Dance). Vivo e sciolto

[0:54]

25. Mały uczony (The Little Scholar). Non troppo allegro, ben ritmico

[0:53]

26. Barkarola (Barcarolle)

[1:57]

27. Zawikłana sprawa (A Complicated Matter). Leggiero ed elegantemente

[0:32]

Ignacy Friedman

Cztery noweletty op. 14 Four Novelettes, Op. 14619619

28. Noweletta E-dur | Novelette in E major – Allegretto, con espressione

[4:39]

29. Noweletta a-moll | Novelette in A minor – Andante pastorale

[5:46]

30. Noweletta d-moll | Novelette in D minor – Moderato maestoso

[2:39]

31. Krakowiak A-dur | Krakowiak in A major – Allegro con fuoco

[6:25]

Wykonawcy:
Anna Parkita /fortepian/

Rekomendacje

Moniuszko i Przyjaciele Romantycy

DUX 2189
Album jest prezentacją znanych i mniej popularnych pieśni Stanisława Moniuszki w nowej brzmieniowo odsłonie. Choć w czasach, kiedy powstawał słynny śpiewnik domowy, wykonywano je z towarzyszeniem harfy, gitary lub teorbanu w miejscach, gdzie dostęp do fortepianu był utrudniony – w świadomości współczesnych słuchaczy utrwaliły się głównie w postaci miniatur przeznaczonych na głos i fortepian. Ensemble del Passato, wykorzystując akompaniament instrumentów szarpanych – lutni i gitar – sięga więc do szerokich tradycji romantycznego wykonawstwa. W pieśniach o intymnym, refleksyjnym charakterze lub ludowych stylizacjach, muzyka nabiera pierwotnej lekkości i zwiewności, współgrającej z idyllicznymi obrazami opisywanymi w warstwie tekstowej.
Niezwykłą oprawę muzyki stanowią wiersze twórców zaprzyjaźnionych z Moniuszką w mistrzowskiej interpretacji Krzysztofa Gosztyły. Dwa głosy – delikatny, jasny, kobiecy i silny, głęboki, męski – tworzą wspólnie opowieść, w której humor przeplata się z sentymentalnym westchnieniem.

MACIEJ KABZA • SZCZĘŚCIE

DUX 2165
Na album składa się osiem pieśni młodego, utytułowanego wieloma nagrodami konkursowymi kompozytora, w których szuka on odpowiedzi na pytanie, czym jest szczęście, z góry będąc świadomym, że precyzyjna odpowiedź jest niemożliwa. Zdaniem twórcy cykl jest historią o etapach życia, o bogactwie doświadczeń składających się na wielowymiarowość życia i jego liczne odcienie szarości. Teksty Juliana Tuwima odnoszą się do tematu w sposób nieoczywisty, a muzyka podkreśla szerokość spektrum emocji, które biorą udział w subiektywnym odczuwaniu szczęścia. Kompozytor sięga po współczesne techniki śpiewu – kontrolowaną wibrację, sprachgesang, szeleszczącą mowę, krzyk rodem z muzyki metalowej. Fortepian poddawany jest delikatnej preparacji, zmienia się momentami w instrument perkusyjny, pojawia się też warstwa elektroniczna. Pieśni Kabzy są wyjątkowo wymagające – zarówno w kwestii techniki, jak i spójnej interpretacji – co pozwala obu artystkom na pokazanie kunsztu wykonawczego.

Legacy • Lutosławski, Świder, Lasoń

DUX 2220
• Temat z wariacjami na wiolonczelę i fortepian (1951) • • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1959) • • Wariacja Sacherowska na wiolonczelę solo (1975) • • Grave. Metamorfozy na wiolonczelę i fortepian (1981) • • Deciso e affettuoso na wiolonczelę solo (2007) • • Canto – „dharma” na wiolonczelę i kwartet smyczkowy (2003)

Ryterband, Stępień • Night Shadows

DUX 2221
Na album składają się kompozycje kameralne i pieśni urodzonego u progu I wojny światowej Romana Ryterbanda oraz Wojciecha Stępnia, współczesnego kompozytora – większość utworów ma na tej płycie światową premierę fonograficzną.
Wciąż mało poznana twórczość Ryterbanda przejawia silne wpływy tradycyjnej muzyki żydowskiej, zarówno w pieśniach, jak i skrzypcowych balladach. Pieśni niemieckie i amerykańskie pochodzą z późniejszych okresów jego życia i odzwierciedlają zainteresowanie zarówno poezją, jak i tradycyjną muzyką krajów, w których przebywał.
A Day of Single Man Stępnia to trzyczęściowa suita, oparta na materiale muzycznym z jego kameralnej opery A Single Man, podobnie jak dedykowane klarneciście Mariuszowi Barszczowi Night Shadows.
Tytuł płyty można interpretować mi.in jako cienie tych, którzy odeszli, jako istotne wydarzenia powracające w snach lub retrospekcjach czy też nieakceptowane uczucia i obsesje. Ten element łączy pozornie daleką twórczość obu kompozytorów, osadzone w stylu modernizmu z elementami folkloru utwory Ryterbanda i współczesne, wyciszone, oszczędne w środkach wyrazu kompozycje Stępnia.

Klienci, którzy kupili: Ignacy Friedman • Pejzaż słowiański, kupili również:

Moniuszko i Przyjaciele Romantycy

Legacy • Lutosławski, Świder, Lasoń

Cembali Cori spezzati • Polychoral, Concertato and Trio Music from Gdańsk for Two Harpsichords

DUX 2229
Tytuł Cembali spezzati nie odnosi się do składanego klawesynu (cembalo spezzato), ani do instrumentu klawiszowego z subsemitonia (tasti spezzati), lecz do techniki dzielonych chórów – cori spezzati – z których każdy, będąc wewnętrznie kompletnym „instrumentem”, współgra z drugim lub przeciwstawia się mu. Początkowym założeniem było skupienie się wyłącznie na tworzonej w Gdańsku muzyce dialogujących chórów i przeniesienie jej na medium dwóch klawesynów. Podobnie czynili Andrea Gabrieli i Claudio Merulo, którzy włoskie cori spezzati wykonywali na organach. Ich legendarne występy w bazylice św. Marka w Wenecji stały się inspiracją dla innych wykonawców, korzystających z dostępnego repertuaru lub improwizujących, a z czasem komponujących własną muzykę na dwa instrumenty klawiszowe. Takim twórcą był m.in. Aurelio Bonelli, który komponował toccate i dialoghi na dwoje organów lub dwa klawesyny. Cechą utworów Bonellego na dwa instrumenty klawiszowe jest faktura ośmiogłosowa, a więc dwa pełne czterogłosy (cantus – altus – tenor – bassus), po jednym dla każdego z wykonawców. Podobnie postąpiliśmy z muzyką ośmiogłosową gdańskich kompozytorów z przełomu XVI i XVII wieku. W miarę postępów naszej pracy pomysł ewoluował. Do wcześniejszej muzyki dołączyły późniejsze dzieła z XVII i XVIII wieku. Wymagało to wypracowania odpowiednich technik adaptacji opierających się na praktykach historycznych. Tak powstał prezentowany program.

Kompozytorzy	Friedman, Ignacy ∎
Wykonawcy	Parkita, Anna ∎