DUX 2165
Na album składa się osiem pieśni młodego, utytułowanego wieloma nagrodami konkursowymi kompozytora, w których szuka on odpowiedzi na pytanie, czym jest szczęście, z góry będąc świadomym, że precyzyjna odpowiedź jest niemożliwa. Zdaniem twórcy cykl jest historią o etapach życia, o bogactwie doświadczeń składających się na wielowymiarowość życia i jego liczne odcienie szarości. Teksty Juliana Tuwima odnoszą się do tematu w sposób nieoczywisty, a muzyka podkreśla szerokość spektrum emocji, które biorą udział w subiektywnym odczuwaniu szczęścia. Kompozytor sięga po współczesne techniki śpiewu – kontrolowaną wibrację, sprachgesang, szeleszczącą mowę, krzyk rodem z muzyki metalowej. Fortepian poddawany jest delikatnej preparacji, zmienia się momentami w instrument perkusyjny, pojawia się też warstwa elektroniczna. Pieśni Kabzy są wyjątkowo wymagające – zarówno w kwestii techniki, jak i spójnej interpretacji – co pozwala obu artystkom na pokazanie kunsztu wykonawczego.
