Zakhar Bron • Brahms, Wieniawski

DUX 1366
Koncert podwójny a-moll Brahmsa i Koncert skrzypcowy d-moll Wieniawskiego należą do ścisłej czołówki najczęściej wykonywanych arcydzieł gatunku, fascynujących kolejne pokolenia publiczności i wykonawców. Choć oba wyróżniają się niezwykle wirtuozowskim potraktowaniem partii solowych, ich największą wartość stanowi bogactwo pięknych motywów i pełna rozmachu orkiestracja, tworzące nasyconą emocjami opowieść. Typowo dla twórczości romantyków, w obu koncertach pojawiają się ludowe inspiracje, tutaj nawiązujące do muzyki węgierskiej.
Płyta zawiera nagrania z udziałem wybitnego skrzypka i pedagoga Zakhara Brona, zrealizowane w latach 2011-2013. Usłyszeć można na nich brzmienie dwojga historycznych, znakomitych skrzypiec Guarneriego: ex-Lipiński i ex-Wieniawski. Spotkanie solistów reprezentujących dwie generacje, Brona i Dmochowskiego, zaowocowało interpretacją eksponującą dialog instrumentów, piękny ton i logikę narracji, w umiarkowanych tempach i naturalnej dynamice. Płyta dla ceniących wykonania w duchu szlachetnej klasyki.

DUX 1366Total time: [57:48]

Johannes Brahms

Koncert podwójny a-moll na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę op. 102 (1887) Double Concerto in A minor for Violin, Cello and Orchestra, Op. 102 (1887)558

1. Allegro

[16:37]

2. Andante

[7:42]

3. Vivace non troppo

[8:45]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor Op. 2249412

4. Allegro moderato

[12:43]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor, Op. 22 (1862)49412

4. Allegro moderato

[12:43]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor Op. 2249412

5. Romance. Andante non troppo

[4:50]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor, Op. 22 (1862)49412

5. Romance. Andante non troppo

[4:50]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor Op. 2249412

6. Allegro con fuoco – Allegro moderato (a la Zingara)

[6:55]

Henryk Wieniawski

II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (1862) Violin Concerto No. 2 in D minor, Op. 22 (1862)49412

6. Allegro con fuoco – Allegro moderato (a la Zingara)

[6:55]

Wykonawcy:
Zakhar Bron /skrzypce/ [1-6]
Michał Dmochowski /wiolonczela/ [1-3]
Polska Orkiestra Radiowa [1-3]
Łukasz Borowicz /dyrygent/ [1-3]
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej [4-6]
Mirosław Jacek Błaszczyk /dyrygent/ [4-6]

Rekomendacje

LIPSKI, MORELOWSKI, KOCZALSKI • ZAPOMNIANE UTWORY

DUX 2184
Na płycie znalazły się dzieła mało znane, kompozytorów, którzy wciąż pozostają poza głównym nurtem repertuaru koncertowego i nagraniowego. Drobne utwory powstałe w latach 1900-1914, mają tu swoją fonograficzną premierę.
Dla każdego z twórców miniatury fortepianowe stanowią odmienny wkład w ich dorobek kompozytorski. Morelowski pisał tylko na fortepian, Lipski najpełniej wypowiadał się w pieśniach, Koczalski, doskonały pianista-wirtuoz, był najbardziej wszechstronny.
Ewa Skardowska, artystka konsekwentnie odkrywająca przed słuchaczami mniej znane karty historii muzyki, prezentuje wybrane kompozycje twórców, którzy byli kontynuatorami idei Chopina, Żeleńskiego czy Stojowskiego, ale też wykształcili indywidualny styl, widoczny m.in. w odejściu od tradycyjnej formy na rzecz swobodnych impresji podążających za emocjonalnym napięciem. To muzyka o wielu odcieniach, w której usłyszeć można zarówno inspiracje stylem brillante, impresjonistyczne wizje, jak i gęstą fakturę brahmsowskich kontrapunktów.
Uwagę zwracają zaskakujące przejścia harmoniczne i relacje tonalne zwiastujące definitywne pożegnanie z konwencją dur-moll. Ukryte w nieznanej twórczości polskich kompozytorów potwierdzają raz jeszcze bogactwo kultury muzycznej przełomu wieków.

KANTYKI SUPRASKIE • CHÓR OPERY I FILHARMONII PODLASKIEJ

DUX 1953-1955 NOMINACJA FRYDERYK 2024
• Kantyki Supraskie

Józef Elsner • String Quartets|Józef Elsner • Kwartety smyczkowe

DUX 1611
Nazwisko Elsnera pojawia się dziś najczęściej nie tyle w kontekście jego dzieł, ile jako utalentowanego nauczyciela jednego z największych kompozytorów w historii – Fryderyka Chopina. Jednak ten utalentowany śpiewak i organizator życia muzycznego w Warszawie był też kompozytorem o bogatym dorobku. W swojej twórczości chętnie inspirował się polską muzyką ludową, komponował utwory wokalne do polskich tekstów, stając się jednym z prekursorów polskiej szkoły narodowej.
Kwartety smyczkowe to ważny element jego spuścizny kameralnej oraz ważny etap w historii polskiej muzyki przełomu XVIII i XIX wieku. Wyróżnia je w szczególności szereg eksperymentów z budową formalną, częste zastosowanie formy wariacyjnej. Stylistycznie mieszczą się w konwencji klasyków wiedeńskich, jednak osobistym symbolem języka muzycznego kompozytora są wplecione motywy krakowiaka i poloneza.
Na nagraniu prezentowane są w zrewidowanej przez autora, około 10 lat po powstaniu, wersji. Elsner Ensemble, złożony z muzyków związanych z rodzinnymi stronami kompozytora, specjalizuje się w wykonawstwie muzyki polskiej, także tym nagraniem udowadniając wartość rzadko grywanych dzieł.

Laura Netzel • Complete Works for Violin & Piano

DUX 1975
Album zawiera komplet utworów na skrzypce i fortepian zapomnianej szwedzkiej kompozytorki, podpisującej się neutralnym płciowo pseudonimem N. Lago z uwagi na brak poważania dla artystek w XIX-wiecznej Szwecji. Obdarzona zmysłem melodycznym i swobodą w stosowaniu śmiałych harmonii, inspirująca się nierzadko folklorem, Netzel zaliczana jest dziś do grona szwedzkich neoromantyków. Była też organizatorką życia muzycznego i zdolną pianistką, najwięcej uwagi poświęcając muzyce kameralnej. Przez krytykę jej utwory były chwalone jednakowo za męską siłę i kobiecą subtelność, atuty pozornie sprzeczne, choć możliwe – co udowadniają swoimi interpretacjami Agata Kawa-Cajler i Aleksandra Dallali. To muzyka, w której walor wirtuozowski istnieje, ale pozostaje na drugim planie – dając pierwszeństwo pięknym motywom i szczerym emocjom skrywanym pod maską elegancji. Lapidarne, głównie francuskie tytuły miniatur mogłyby wskazywać na programowość kompozycji, jednak najczęściej są tylko sugestią nastroju.

Kompozytorzy	Brahms, Johannes ∎ , Wieniawski, Henryk ∎
Wykonawcy	Błaszczyk, Mirosław Jacek ∎ , Borowicz, Łukasz ∎ , Bron, Zakhar ∎ , Dmochowski, Michał ∎ , Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej ∎ , Polska Orkiestra Radiowa ∎