Fin de siecle Revisited

DUX 2251
Trzy rozbudowane kompozycje na skrzypce i fortepian, z których jedynie Sonata Es-dur Straussa należy do kanonu kameralnego repertuaru. Młodzieńcza Serenada Zemlinsky’ego nie zapowiada późniejszego stylu kompozytora, w urokliwych melodiach zamknięta jest cała radość życia, a każde jej ogniwo ma inny charakter, nie wyłączając zwiewnego scherza i potoczystego walca. Sonata Waghaltera, jednego z najbardziej niesłusznie zapomnianych twórców, to utwór głęboki w wyrazie emocjonalnym, który oczarowuje słuchacza melodyczną i rytmiczną inwencją. Sonata Straussa mieści w sobie prawdziwy żywioł heroicznych, namiętnych, giętkich motywów, zwiastujący już charakter poematów symfonicznych.
Wszystkie trzy kompozycje powstały w zbliżonym czasie i, mimo początkowego sukcesu, czekały nawet kilkadziesiąt lat na ponowne zaistnienie na estradach i nagraniach. Stanowią one intensywne domknięcie epoki późnego romantyzmu, jej ostatni, pełen blasku akord, spełnienie, jak i przeczucie nadchodzącej zmiany.
W wirtuozowskich interpretacjach Łucji Madziar i Thomasa Hoppe słychać świadomość późniejszych rewolucji w muzyce i pragnienie powrotu do estetycznego i emocjonalnego bogactwa muzyki schyłku XIX wieku.

DUX 2251Total time: [67:23]

Alexander von Zemlinsky

Serenada A-dur (1896) Serenade in A major (1896)619734

1. Mäßig

[2:11]

2. Langsam, mit großem Ausdruck

[6:19]

3. Sehr schnell und leicht –Trio (Ruhiger)

[3:55]

4. Mäßiges Walzer-Tempo – Trio

[3:41]

5. Schnell

[3:53]

Ignacy (Ignatz) Waghalter

Sonata f-moll, op. 5 (1902) Sonata in F minor, Op. 5 (1902)619735

6. Allegro appassionato

[7:10]

7. Andante espressivo

[6:51]

8. Con brio

[4:36]

Richard Georg Strauss

Sonata Es-dur, op. 18 (1887) Sonata in E-flat major, Op. 18 (1887)619736

9. Allegro, ma non troppo

[11:26]

10. Improvisation, Andante cantabile

[7:59]

11. Finale: Andante – Allegro

[9:17]

Wykonawcy:
Łucja Madziar /skrzypce/
Thomas Hoppe /fortepian/

Rekomendacje

Siedem ostatnich słów Chrystusa • Mark Nowakowski

DUX 2219
Album zawiera nowe, współczesne opracowanie Siedmiu Ostatnich Słów Chrystusa na Krzyżu, pełne blasku dzieło na orkiestrę smyczkową, perkusję, klarnet i głos barytonowy, a także dwa inne utwory sakralne, z solową partią skrzypiec i udziałem chórów mieszanych. Siłą muzyki Nowakowskiego, współczesnego polskiego kompozytora urodzonego w Chicago i związanego głównie z amerykańskim środowiskiem muzycznym, jest autentyczność przeżywanych emocji, które w mistrzowski sposób potrafi wyrazić za pomocą dźwięków. Kompozytor nie unika osobistych refleksji i deklaracji związanych ze sferą sacrum, a ich treść znajduje odzwierciedlenie w muzyce – niepokojącej, mistycznej, dramatycznej. Choć skala emocjonalnego napięcia przywołuje na myśl muzykę Bartóka czy Szostakowicza, kompozytor posiada swój własny język muzyczny, jest bardziej prekursorem nowej klasyki niż spadkobiercą tradycji XX wieku.
Orkiestra Camerata Stargard to zespół o indywidualnym, pełnym ekspresji brzmieniu, na uwagę zasługuje także udział obdarzonego ciepłym, lirycznym wokalem Piotra Pierona, który jednoosobowo niesie ciężar tekstu wielkopostnych rozważań oraz kreującej przejmującą solową partię skrzypaczki Karoliny Hyla-Wybraniec.

Leoš Janáček • Zápisník zmizelého

DUX 2208
Pamiętnik zaginionego Leoša Janáčka należy do arcydzieł liryki wokalnej XX wieku, jest też jednym z najchętniej wykonywanych utworów kompozytora. Oryginalne dzieło wokalne na pograniczu cyklu pieśni i kantaty oparte jest na kanwie poematu, którego prawdziwego autora ustalono dopiero po upływie 80 lat.
Pamiętnik… Ozefa Kaldy, to ballada o zmysłowej miłości, która od ponad stu lat inspiruje muzyków, plastyków, reżyserów, filmowców i innych twórców. Oryginalny skład wykonawczy kompozycji Janáčka, sugerujący jej potencjał teatralny, obejmuje dwoje solistów, chór i fortepian. Na płycie przedstawiona jest w nowej, kameralnej orkiestracji Arthura Lavandiera, która znakomicie ilustruje świat wewnętrznych przeżyć i emocji podmiotu lirycznego, odwołując się do najlepszych tradycji kameralistyki drugiej szkoły wiedeńskiej. Jej mistrzostwo wyraża się w nadzwyczaj oszczędnym budowaniu ekspresji, dopracowaniu detali i operowaniu barwą instrumentów.
Nagranie powstało podczas koncertu w Filharmonii Poznańskiej, a jego niewątpliwym walorem jest udział wybitnych czeskich solistów o międzynarodowej renomie, Petra Nekoraneca i Moniki Jägerovej.

LESSEL, KURPIŃSKI, ELSNER • UTWORY FORTEPIANOWE • LUPA

DUX 1784
• Polonaise nouvelle D-dur (1821) • Polonez a-moll (1820) • Wariacje C-dur (1813) • Wariacje a-moll op. 15 nr 1 (ok. 1817) • Wariacje a-moll op. 15 nr 2 (ok. 1817) • Sonata II,1805 nr 3 D-dur (ok. 1798) • Fuga i Coda na temat Pieśni Legionów Polskich we Włoszech „Jeszcze Polska nie zginęła” (1821) • Polonez f-moll (ok. 1803) • Rondo á la mazurek g-moll (1803) • Pot-pourri czyli Varyacye z różnych Tematów Narodowych skomponowane na Forte Piano dla siedmioletniego Józefa Krogulskieg (1825)

Ignacy Jan Paderewski • Piano Concertos Winyl

DUX 2133
Płyta zawiera nagrania dwóch chętnie grywanych przez pianistów kompozycji Ignacego Jana Paderewskiego – Koncertu a-moll i Fantazji polskiej. Powstały w młodzieńczym okresie twórczości kompozytora, cechuje je jednak dojrzałość warsztatu kompozytorskiego, bogactwo melodii i pełna rozmachu instrumentacja. Zarówno w Fantazji, jak i w Koncercie obecny jest duch muzyki polskiej – w budowie motywów, harmonice i zadzierzystych rytmach mazura i krakowiaka. Pompatyczne fragmenty orkiestrowe przeplatają się z lirycznymi, na szczególną uwagę zasługują piękne sola fortepianu z towarzyszeniem skrzypiec i wiolonczeli solo w 2. części koncertu. Obie kompozycje posiadają wyraźny rys wirtuozowski, jednak pozostaje on na drugim planie względem treści muzycznych.
Młodzi wykonawcy czują doskonale charakter muzyki Paderewskiego, w ich interpretacji jest ona pełna namiętności, dumy, nostalgii, ale i dowcipu, wyrażająca niezmienne od wieków przymioty polskiej duszy.

Kompozytorzy	Strauss, Richard Georg ∎ , von Zemlinsky, Alexander ∎ , Waghalter, Ignacy (Ignatz) ∎
Wykonawcy	Hoppe, Thomas ∎ , Madziar, Łucja ∎